The City of Angels...

... zou volgens ons wel beter de stad van 1000 en 1 geuren genoemd worden. Bangkok is niet alleen super druk maar weet immers ook je neus te doen kriebelen. Overal eten op straat, gemengd met een geurtje pollutie, vochtigheid en afval. (Sluik)storten is immers trendy in Bangkok. Je ziet het her en der, spijtig genoeg weliswaar.

Aankomen in Bangkok doet je wel een beetje voelen als een vreemde eend in de bijt (or whatever), als je als enige blanke staat in een skytrain vol met Aziaten, dan waan je je wel lichtjes in een andere wereld. Maar je went eraan en het is best fijn. Vooral als je blikken krijgt van al die meiden die gapen naar ons en die constant lopen te zwaaien. Het weze gezegd, als je al eeuwige vrijgezel bent in Belgie, probeer dan gerust eens Thailand!

Bangkok is een gigantisch grote stad die bruist van leven en waar vele verschillende plekjes gaan die Bangkok naar mijn mening zo uniek maakt. Het was me persoonlijk te druk en ik had af en toe gemengde gevoelens over de stad, maar als er me iets aansprak was het wel het feit dat er zo veel te doen en zien was en dat vele zaken zo verscheiden waren. Zo hebben we de Erawan Shrine bezocht waar mensen savonds tot leven kwamen om te bidden voor goed geluk. Gevolgd door een traditionele thaise dans voor de mensen wiens wensen al zijn uitgekomen. Lumphini park dan weer biedt ons een openlucht fitness ruitme waar alle Thai uit Bangkok komen rondjoggen en de kleinere kindjes, inclusief wijzelf, komen om ijsjes te eten en met de eend-pedalo op het water rond te varen. Maar wat ons frappeerde was dat de Thai daar blijkbaar elke avond ook komen om aan airobics te doen. Het is een zalig zicht om pakweg 100 Thai synchroon te zien dansen en bewegen met een brede glimlach op hun gezicht. Waar men niet mee kan lachen is als je de koning en koningin beledigd uiteraard. Zo hebben ze hier zelfs de gewoonte om een aantal keer per dag het volkslied te spelen door luidsprekers over de stad. Iedereen staat dan plots stil en stokstijf en eens het deuntje gedaan is gaat Bangkok gewoon verder zijn gang vol getoeter van de autos.

Tijdens onze 2de dag hebben de boot op de Chao Praya rivier genomen richting Wat Pho en het Grote Paleis. De rivier is enorm vervuild en ziet gewoonweg bij wijze van spreken zo bruin als chocolademelk, en het komt niet van de cacao-poeder geloof me. Wat Pho en het Grote Paleis zijn wel ferm de moeite, heel erg mooi. Gaan knielen voor een gigantisch boedha beeld heeft wel iets tussen haakskes. Het is een vrij sereen gevoel, zelfs al ben je niet zo aan die dingen. Als je rondloopt in Bangkok moet je wel oppassen voor alle scams. Overal staan ze te vragen 'where u go today?' 'u cant go there, is closed today, today buddhist day, but i know good place, black buddha, u should visit...' en als het de black buddha ni is dan is het de smiling buddha of whatever. Origineel zijn ze wel, en ze geven niet zo rap op, zeker niet in de Red Light Districts waar ze zo het menu van het huis onder je neus schuiven en het niet begrijpen dat je geen 'trek' hebt.

In de avond hebben we afgesproken met onze nieuwe Thaise vriendin Ploy (kudos Mei). Ze heeft ons lekker uit eten genomen waar we heerlijke krab hebben gegeten, rundsvlees in hongkong saus, speciale bruine gefrituurde eieren, gefrituurde catfish en mangosalade met rijst in cocosnootsaus. Heerlijk! En dat voor niet zoveel geld, want in Thailand is veel goedkoop, je kan hier maaltijden krijgen voor minder geld dan een busticket van de Lijn! Anyways, we zijn dezelfde avond nog olifanten tegengekomen temidden Bangkok, hebben insecten (wormen, kevers, sprinkhanen, kikkers, ...) gegeten in het red-light district en zijn erna gaan feesten in Khao San road, waar Tom zich een gat in zijn geheugen heeft gedronken, memorabele avond, al weg ik het zelf! Ik geef toe dat ik wou meedoen, maar helaas is het me niet gelukt hem in te halen.

Dag 3 in Bangkok werd gevuld door een namiddagje verloren lopen in Chinatown. Na een dik uur ronddwalen liepen we onze nieuwe Tjechische vriend Martin tegen het lijf. Die wist ook niet meer waar het Noorden was. Tesamen zijn we dan maar op zoek gegaan en hebben we uiteindelijk het hartje van Chinatown gevonden. Het bruisde van leven, markten, kruiden, lekkere geuren en uiteraard ook Chinezen. Tot nog toe een mooie tijd... en ondertussen worden onze voeten maar zwarter en zwarter en lijkt Thais nog steeds op Chinees...

Vanmorgen zijn we vertrokken richting Ayutthaya, maar misschien later meer daarover...

P.S.: in case you hadnt noticed, dit is de permanent gebruikte blog, die andere gaat de vuilbak in!