Turtle Island

Onze zware reis begon in Mae Hong Son richting Koh Tao. Een wandeling met de rugzak, een vlucht, 4 uur wachten, nog een vlucht, 4 uur wachten, een nachttrein, een tuk tuk en uiteindelijk een boot. De boot was wel grappig. Tom wou een goed plekje zoeken op de boot maar Peter moest nog naar het toilet. Dus terwijl Tom zocht moest Peter even wachten tot al het volk van de boot was tot dat hij er van kon om naar het toilet te gaan. De gast van de boot zei echter dat er ook een toilet was op de boot dus is Peter maar op zn gemak daar naartoe gegaan. Echter, terwijl hij op het toilet zat begon de boot stillekes aan de vertrekken, maar Peters frank viel niet. Met als gevolg dat Tom in zn beste Thais tegen de kapitein was aan het uitleggen dat hij nog NIET mocht vertrekken, helaas verstond die er niks van en ging de boot weg richting Koh Tao terwijl Peter op zn gemak op het toilet zat. Tom wist dit echter niet en zat met zn haren in het hoofd te vloeken en gefrustreerd de boot af te zoeken. Dit was immers al de 2de keer dat zoiets gebeurde (in Pai werd Peter achtergelaten aan de rafting school en was Tom met alle passagiers plost verdwenen). Anyways, toen Peter eindelijk gedaan had ging hij op zn gemak Tom zoeken, maar toevallig genoeg kwam hij Jenny, de Zwitserse vriendin tegen op de boot. Op het gemak effe kletsen, maar ondertussen liep Tom nog altijd zot rond de boot super ongerust te doen, Het is te zeggen, totdat Peter gedaan had met het babbeltje en Tom vond, en toen kreeg Peter de volle lading. Maarja eind goed al goed.

Koh Tao was de bestemming om een openwater PADI diepzeeduiken brevet te behalen. We hebben een goede deel gekregen, voor ongeveer 170 euro kregen we 4 overnachtingen in een bungalow op het strand, de duikcursus en 2 gratis fundives. Sweet! Helaas bleek later dat Tom niet kon delen in de pret. Wat eigenlijk nooit vermeld is geweest is dat Tom in Chiang Mai een motoraccident heeft gehad. Niets te ernstigs, maar we hebben toen toch naar het ziekenhuis moeten gaan om zn knie te naaien, helaas weer dezelfde slechte knie zoals gewoonlijk (dat die knie nog aan zn lijf hangt is al wonderbaarlijk). Anyways, hij had toen een onderhuidse bloeduitstorting op zn scheenbeen en wat wondjes her en der. Niets speciaals, maar die bloeduitstorting wou maar niet verdwijnen en werd wat pijnlijk. We zijn dan voor een check up gegaan in de kliniek in Koh Tao en bleek dat de bloeduitstorting zich had omgevormd tot een absces met als resultaat dat de dokter Tom zn been voor een stukje heeft opengesneden, er een massa etter heeft uitgeduwd en Tom de komende 4 nachten en dagen mocht spenderen in het ziekenhuis. Niet dat hij niet goed werd verzorgd, want terwijl dat de vrouw van de dokter lekker Thais kookte en ik af en toe om fruit shakes en banana rotis ging, werd Tom nog versierd door de mannelijke verpleger die uiteindelijk vroeg of ik zijn boyfriend was. Maar Tom heeft dus jammer genoeg niet kunnen deelnemen aan het duiken en heeft in plaats daarvan bij wijze van spreken een mentaal trauma opgelopen door 4 dagen opgesloten te zitten in een ziekenhuis op een tropisch eiland, vergezeld van de homo verpleger, rustige nachten waren dus niet inbegrepen.

Het duiken op zich was fantastisch, Peter heeft zelfs een grote schildpad gezien, boxfish, clownfish zoals Nemo, gedoken door swim through holes etc. Er zijn fotos maar helaas hebben we onze kabel niet mee en kunnen we nu dus geen fotos uploaden.

Eens Tom ontslaan werd uit het ziekenhuis en de gay verpleger zn geflikflooi al lang had opgegeven hebben we eens goed de bloemetjes buitengezet en flinke vis gaan eten op het strand. Op het King Krab restaurant, met tafeltjes vlak aan het water ging Tom wat vis bestellen, 1 vis filet, 2x kreeft, 1 krab en 1 inktvis. Blijkbaar waren ze dit niet gewoon want na de vierde bestelling vroeg de Thaise dame al aan Tom 'Wait, how many people?', waarop Tom jolijk antwoorde '2' en de dame dan terug 'Enough enough, too much!', maar het kon ons geen barst schelen en voor een schamele 50 euro in totaal hebben we ons buikje goed gevuld. Daarna werden de bloemetjes nog meer buiten gezet maar daar moeten we geen woorden aan vuil maken veronderstel ik...